Narciarstwo: Skicross -

Zawody kończą się "Małym Finałem" (walka o miejsca 5-8) oraz "Dużym Finałem", który wyłania zwycięzcę i medalistów.

Sukces w skicrossie wymaga nie tylko odwagi, ale i specyficznego ekwipunku:

Rywalizacja w skicrossie opiera się na fazach eliminacyjnych:

Zawodnicy startują czwórkami (rzadziej szóstkami) z automatycznej bramki startowej.

Narciarstwo: Skicross – Adrenalina w Formie Wyścigu Skicross to najbardziej widowiskowa i dynamiczna dyscyplina narciarstwa dowolnego, w której technika zjazdu alpejskiego łączy się z ekstremalnymi elementami znanymi z motocrossu. W przeciwieństwie do tradycyjnych slalomów, gdzie narciarze walczą z czasem, w skicrossie stają ramię w ramię, ścigając się bezpośrednio na specjalnie przygotowanej trasie pełnej muld, skoków i band. Historia i ewolucja dyscypliny

Skicross narodził się na przełomie lat 90. i 2000., a jego debiut miał miejsce podczas prestiżowych zawodów w Aspen. Szybko zyskał popularność w Europie dzięki cyklom takim jak Salomon Saab Crossmax. W 2002 roku został oficjalnie włączony w struktury Międzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS), a od 2010 roku (Vancouver) jest dyscypliną olimpijską. Zasady gry: Wyścig bark w bark

Dwóch najszybszych narciarzy z każdej grupy przechodzi do kolejnej rundy (ćwierćfinałów, półfinałów).

Choć zawodnicy jadą blisko siebie, celowe chwytanie, popychanie czy blokowanie przeciwnika kończy się natychmiastową dyskwalifikacją. Sprzęt i technika