Men Doyunca Usaqligimi Yasiya Bilmedim Apr 2026

Nəticə olaraq, uşaqlıq insanın ruhunun bünövrəsidir. Əgər bu dövr yarımçıq qalırsa, insan ömrü boyu o boşluğu doldurmağa çalışır. Bəlkə də buna görə böyüdükdən sonra uşaqlara qarşı daha həssas oluruq – istəyirik ki, heç olmasa onlar öz uşaqlıqlarını doyunca yaşasınlar, çünki itirilmiş zamanı geri qaytarmaq mümkün deyil.

Uşaqlığın doyunca yaşanmamasına səbəb olan müxtəlif amillər var. Bəzən bu, ailənin maddi çətinlikləri olur; uşaq oyun oynamaq əvəzinə evin yükünü çəkməyə, hətta kiçik yaşlarından işləməyə məcbur qalır. Bu zaman onun "oyuncağı" əmək alətləri, "oyun meydançası" isə həyatın sərt üzü olur. Digər hallarda isə uşaqlar valideyn itkisi və ya müharibə kimi sarsıntılar səbəbindən vaxtından tez böyüyürlər. Onlar uşaq saflığını itirib, böyüklərin dünyasına məcburi giriş edirlər. Men Doyunca Usaqligimi Yasiya Bilmedim

Lakin uşaqlığını doyunca yaşaya bilməyən insanların ən böyük gücü onların dözümlülüyüdür. Onlar həyatın çətinliklərinə erkən yaşda sinə gərməyi öyrənirlər. Bununla belə, içlərində həmişə o gizli "uşaq" qalır ki, o, bir dəfə də olsa qayğısız şəkildə gülmək, doyana qədər qaçmaq və uşaq olmağın dadını çıxarmaq istəyir. Nəticə olaraq, uşaqlıq insanın ruhunun bünövrəsidir